ปัญหาที่เจอบ่อย
เวลาเจอสมการเคมีแบบเต็มโดยเฉพาะปฏิกิริยาในสารละลาย นักเรียนหลายคนมักเสียเวลาหลายนาทีไปกับการเขียนสมการใหม่ทั้งหมด หรือบางครั้งลืมดุลสมการให้ถูกต้อง ทำให้ตอบผิดทั้งที่รู้เนื้อหาแล้ว นอกจากนี้การเห็นไอออนที่ไม่ได้เข้าร่วมปฏิกิริยาเยอะๆ (Na⁺, Cl⁻, NO₃⁻, K⁺ ฯลฯ) ยิ่งทำให้สับสนและเผลอคิดว่าไอออนพวกนี้เกิดปฏิกิริยาด้วย
วิธีทำ
- เขียนสมการโมเลกุลเต็มให้ดุลเรียบร้อยก่อน
- แตกสารทุกตัวที่ละลายน้ำได้ (ตาม table of solubility) เป็นไอออน — เขียนเป็นสมการไอออนิกสมบูรณ์ (complete ionic equation)
- ดูทั้งสองข้างของสมการว่าไอออนใดปรากฏเหมือนกันทั้ง reactant และ product (เหมือนกันทุกประการ: ธาตุ, ประจุ, สัมประสิทธิ์)
- ตัดไอออนพวกนั้นทิ้ง — พวกนี้คือ spectator ions
- สิ่งที่เหลือคือสมการไอออนสุทธิ (net ionic equation) — ตอบเลยว่าสารใดเกิดปฏิกิริยาจริง
ตัวอย่าง
โจทย์: จงหาสมการไอออนสุทธิของปฏิกิริยาระหว่างสารละลายตะกั่ว(II)ไนเตรต 0.1 M กับสารละลายโพแทสเซียมไอโอไดด์ 0.2 M
สมการโมเลกุลเต็ม: Pb(NO₃)₂(aq) + 2KI(aq) → PbI₂(s) + 2KNO₃(aq)
แตกเป็นไอออน: Pb²⁺(aq) + 2NO₃⁻(aq) + 2K⁺(aq) + 2I⁻(aq) → PbI₂(s) + 2K⁺(aq) + 2NO₃⁻(aq)
ตัด spectator ions: K⁺ และ NO₃⁻ เหมือนกันทั้งสองข้าง
สมการไอออนสุทธิ: Pb²⁺(aq) + 2I⁻(aq) → PbI₂(s)
สรุปจำง่าย
"เห็นตัวไหนซ้ำซาก — ชักออกไป" สเปกเทเตอร์ไอออนคือ "แขกที่ไม่ร่วมงาน" อยู่เฉยๆ ไม่เกิดอะไร ก็ตัดทิ้งไป เขียนเฉพาะคู่ที่ปะทะกันแล้วเกิดของใหม่ (ตะกอน/แก๊ส/น้ำ) เท่านั้น
